Ο ΑΔΑΜΟΜΠΕΛΑΣ -Επεισόδιο 5. Σήμερα ο κύριος υπέροχος έχει τα γενέθλιά του. Δύο χρονών δηλαδή 24 ετών σε ανθρώπινα  χρόνια, άσχετο βέβαια που συνήθως συμπεριφέρεται σαν παιδί ή σαν έφηβος! 
Εμείς τον  έχουμε λιγότερο, περίπου, 6 μήνες και, και η αλήθεια είναι πως δεν έχω καταλάβει πόσο  γρήγορα πέρασε ο καιρός! Και θα μπορούσε κάποιος να μου πει – και θα ‘χει και δίκιο – πως  ακόμα είναι νωρίς, πολύ νωρίς!
 
Πώς κατέληξε όμως σε μας; Ιδού η ιστορία του!
 
Όλα ξεκίνησαν από την Μισιρλού (ή Μίσι όπως την φωνάζουμε), μια αδέσποτη γατούλα  που έμεινε έγκυος. Την γάτα αυτή την βρήκε ένας άντρας, ο Κώστας, σε σχετικά ετοιμόγεννη  κατάσταση. Πρώτος γεννήθηκε ο Αδάμ, αλλά έπειτα δημιουργήθηκαν επιπλοκές στην γέννα,  μιας και ένα γατάκι κόλλησε και αν δεν υπήρχε ο Κώστας να βοηθήσει την Μίσι και να τραβήξει το μικρό (το οποίο δυστυχώς είχε πεθάνει από ασφυξία), η γατούλα θα είχε πεθάνει από 
σηψαιμία και αυτή και τα μικρά της. Ο Αδάμ πάλι, θα είχε πεθάνει από την πείνα.
 
Τελικά, τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Τα γατάκια μεγάλωσαν με πολλή αγάπη και φροντίδα και από  μια κοπέλα, την Θένια, μαζί βέβαια περιποιήθηκαν και την μανούλα Μίσι. Εμβολιάστηκαν,  στειρώθηκαν και τα μικράκια έγιναν διαθέσιμα για υιοθεσία. Ένας χρόνος και πέντε μήνες  πέρασαν και αν και είχε υπάρξει ζήτηση, ο Σορμπέ (το παλιό όνομα του Αδάμ) δεν είχε υιοθετηθεί ακόμα. Δεν είχε έρθει ακόμα η ώρα του!
 
 
Τότε ήταν που ψάχναμε σε καταφύγια (κυρίως ηλεκτρονικά) και μεμονωμένες αγγελίες για να  βρούμε ενήλικη στειρωμένη γάτα. Πολλές υποψηφιότητες, αλλά ένας ο επικρατέστερος… ο  Σορμπέ! Έχουμε και μια προτίμηση με τα πορτοκαλόγατα οπότε…
 
Μας πήραν συνέντευξη και μετά από δύο εβδομάδες συχνών τηλεφωνημάτων, έγινε η πολυπόθητη υιοθεσία! 
 
Και ζήσαν αυτοί καλά και μείς καλύτερα; Ε… δεν θα το ‘λεγα… τουλάχιστον όχι κατευθείαν! 
 
Άπειροι γατογονείς που είχαν να κάνουν με ένα φοβισμένο γατί που είχε ζήσει την μέχρι τότε  ζωή του, τελείως διαφορετικά.  Ξαφνικά βρέθηκε σε ξένο περιβάλλον, με αγνώστους, μακριά από αυτούς που τον φρόντιζαν μέχρι τότε και την βιολογική του μητέρα! 
 
Τότε μπήκαν στο κόλπο και η Δώρα με την Κλειάννα, έμπειρες γατομάνες και οι δύο. Όλοι έλεγαν σε μένα και τον σύζυγο να αφήσουμε το ζώο ήσυχο. Ήθελε τον χρόνο του. Και έτσι  κάναμε. Για μέρες βλέπαμε μόνο κανά πόδι ή την ουρά του Αδάμ, που έβγαινε κάτω από την παπουτσοθήκη όπου στριμωχνόταν όλη την ημέρα μέχρι το βράδυ όταν εμείς πηγαίναμε για  ύπνο. Τότε έβγαινε, πήγαινε τουαλέτα, έτρωγε, εξερευνούσε τον χώρο και τα ξημερώματα,  ξανά κάτω από την παπουτσοθήκη. Μια φορά που είχα ξυπνήσει το ξημέρωμα τον είδα πάνω  στο ψυγείο. Μόλις συνήλθε από το σοκ, έγινε καπνός. Και πόσα άλλα τέτοια…
 
 
Η μέθοδος αυτή, που δεν την ακυρώνω γιατί πιάνει σε άλλες γάτες, δεν έφερε καρπούς στον  δικό μας γάτο. Μετά λοιπόν από ένα μήνα, ο σύζυγος αποφάσισε να δείξει στον γάτο, πως τον  αγαπάμε… με το ζόρι. Κλείσαμε την είσοδο στην φωλιά που είχε φτιάξει από μόνος του και  του κρατήσαμε έναν άλλο χώρο, ένα «σπιτάκι». Κάθε μέρα, τον πλησιάζαμε, του μιλούσαμε  με γλυκό τρόπο και τον χαϊδεύαμε. Και να και τα πρρρ και να και τα πατουσάκια. Σιγά-σιγά  άρχισε να βγαίνει από το σπιτάκι, να περιεργάζεται τον χώρο και κατά την διάρκεια της  ημέρας. Άρχισε να μας πλησιάζει, να κάθεται δίπλα μας, ακόμα και να πηγαίνει κοντά στους  επισκέπτες. Υπομονή και αγάπη. Και ναι, υπήρξαν και εντάσεις και λάθος χειρισμοί, αλλά όλοι  μας μαθαίνουμε.
 
Σήμερα έχει εξελιχθεί σε αναπόσπαστο κομμάτι του σπιτιού, της οικογένειας  και με τόσα κατορθώματα, που να «αναγκάζει» την μαμά να γράφει άρθρα γι’ αυτόν.   Και όλα αυτά γιατί κάποιος δεν αδιαφόρησε για ένα αδέσποτο.                             
 
 
Φανταστείτε τι χαρά και αγάπη έχουν να δώσουν σε σας τα τόσα αδέσποτα που περιμένουν για υιοθεσία. 
 
Υιοθετήστε! Το προτείνει κι ο Αδάμ!
 
Γράφει η Θεοδώρα Βαβουρίδου, για το adespoto.gr.

Δείτε αγγελίες Ζώων


Για σκυλιά