Η διροφιλαρίωση είναι μια σοβαρή και δυνητικά θανατηφόρος αρρώστια που προκαλείται από παρασιτικά σκουλήκια που ζουν στις αρτηρίες των πνευμόνων και περιστασιακά στη δεξιά πλευρά της καρδιάς στα σκυλιά, γάτες και άλλα είδη θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων των λύκων, αλεπούδων, κουναβιών, και ( σε σπάνιες περιπτώσεις) τον άνθρωπο.
Τα σκουλήκια ταξινομούνται ως νηματώδη (ασκαρίδες) και είναι φιλαρίδες , ένα από τα πολλά είδη νηματωδών. Σκύλοι και γάτες οποιασδήποτε ηλικίας ή φυλής είναι επιρρεπή σε λοιμώξεις.

ΔΙΡΟΦΙΛΑΡΙΩΣΗ : Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 Στην αρχή ώριμες μορφές ενήλικου θηλυκού, απελευθερώνουν νέες μικροφιλάριες , στο αίμα του ζώου. Στη συνέχεια, τα κουνούπια μολύνονται με τις μικροφιλάριες τρεφόμενα με το αίμα του σκυλιού. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 10 έως 14 ημερών, η μικροφιλάρια οριμάζει σε προνύμφη εντός του κουνουπιού. Μετά απο αυτό το στάδιο , το κουνουπι με κάθε τσιμπημα μεταδίδει τις προνύμφες σε άλλα ζώα.. Στη συνέχεια μέσα σε 6 μήνες απο το τσίμπημα οι προνύμφες ωριμάζουν σε ενήλικα σκουληκια. Στους σκύλους, τα σκουλήκια μπορούν να ζήσουν μέχρι και 7 έτη. Η μικροφιλάρια δεν μπορεί να ωριμάσει σε διροφιλάρια χωρίς ενδιάμεσο ξενιστή το κουνούπι.

ΔΙΡΟΦΙΛΑΡΙΩΣΗ : ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Και για τα σκυλιά και για τις γάτες, τα κλινικά συμπτώματα της διροφιλαρίωσης δεν μπορουν να αναγνωριστούν σε πρώιμο στάδιο, καθώς ο αριθμός των παρασίτων σε ένα ζώο τείνει να αυξάνεται σταδιακά σε μερικούς μήνες και μερικές φορές χρόνια και μερικές φορές απαιτούνται επανειλημμένα τσιμπήματα κουνουπιών.
Πρόσφατα μολυσμένα σκυλιά δεν υπάρχουν ενδείξεις της ασθένειας, ενώ βαριά μολυσμένα σκυλιά μπορεί να παρουσιάσουν κλινικά συμπτώματα , συμπεριλαμβανομένου ενός ήπιου, επίμονου βήχα, απροθυμία να κινηθεί ή να άσκηθεί, κόπωση μετά και από ελαφριά άσκηση, μείωση της όρεξης και απώλεια βάρους , κακή κατάσταση του τριχώματος/δέρματος ή συμπτώματα δεξιάς συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας ακόμη και ξαφνικός θάνατος.

Μπορεί σε κάποια ζώα να παρατηρηθούν και επεισόδια με παροδική απώλεια των αισθήσεων  λόγω μειωμένης ροής αίματος στον εγκέφαλο. Μερικές φορές έχει αναφερθεί και αλλαγή στο γάβγισμα, ακόμη και πλήρης απουσία του. Μερικές φορές παράσιτα μπορεί να μετακινηθούν στα μάτια , στον εγκέφαλο , στις αρθρώσεις , δίνοντας αντίστοιχα συμπτώματα.

Οι γάτες μπορεί να παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα που αρκετές φορές μπερδεύει τους κτηνίατρους με πολλές άλλες ασθένειες της γάτας. Χρόνια κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν εμετό, φίμωση, δυσκολία ή γρήγορη αναπνοή, λήθαργος και απώλεια βάρους. Αρκετά συχνά νομίζουν οτι η γάτα έχει άσθμα ή αλλεργική βρογχίτιδα.


ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Η λοίμωξη σε φαινομενικά υγιή ζώα συνήθως ανιχνεύεται με αιματολογικές εξετάσεις, για μια ουσία που ονομάζεται αντιγόνο.  Να ξέρετε ομως οτι το αποτέλεσμα μπορεί να βγεί αρνητικό εαν η μόλυνση είναι μικρότερη των 7 μηνών. Η λοίμωξη μπορεί επίσης περιστασιακά να ανιχνευτεί με υπερήχους ή / και ακτινογραφία της καρδιάς και των πνευμόνων, αν και οι εξετάσεις αυτές χρησιμοποιούνται συνήθως σε ζώα που είναι ήδη γνωστό ότι έχουν μολυνθεί.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Συνήθως, όλες , εκτός απο τις πιο προχωρημένες περιπτώσεις της διροφιλαρίωσης μπορεί να αντιμετωπιστουν επιτυχώς σε σκύλους.

Οι γάτες έχουν αποδειχθεί πιο ανθεκτικές στη λοίμωξη από τα σκυλιά, και συχνά φαίνεται να είναι σε θέση να απαλλαγούν από την λοίμωξη απο μόνες τους. Δυστυχώς, πολλές γάτες έχουν την τάση να αντιδρούν σοβαρά με τα νεκρά σκουλήκια όταν αυτά εκκαθαρίζονται από το σώμα τους , και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια αντίδραση σοκ, μια απειλητική για τη ζωή τους κατάσταση. Οι κτηνίατροι θα προσπαθήσουν συχνά να χειρίστούν μία μολυσμένη γάτα με υποστηρικτικά μέτρα θεραπείας για να ελαχιστοποιηθεί αυτή η αντίδραση.

Διενεργούνται δύο ενέσεις ενηλικιοκτόνου φαρμάκου και στη συνέχεια απαιτείται η όσο το δυνατόν καλύτερη ακινητοποίηση του ζώου σε κλουβί για τον επόμενο μήνα. Τα νεκρά ενήλικα παράσιτα μπορεί να προκαλέσουν εμβολές στα αγγεία, προκαλώντας δυσμενή εξέλιξη. Για την πρόληψη των προβλημάτων αυτών χορηγούνται στα ζώα αντιθρομβωτικά φάρμακα από την έβδομη μέρα μετά την ενηλικιοκτόνο θεραπεία και για 14-21 ημέρες. Στη συνέχεια, ακολουθεί η μικροφιλαριοκτόνος αγωγή με φάρμακα που χορηγούνται 3 με 4 εβδομάδες μετά την ενηλικιοκτόνο αγωγή. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ακόμα και η θεραπεία μπορεί να προκαλέσει το θάνατο του ζώου, ειδικά αν ο αριθμός των παρασίτων είναι εξαιρετικά υψηλός.

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΛΗΨΗ


Πηγές : American Heartworm Society , Cornell University Veterinary Department , Wikipedia,
http://filozoiki-komotinis.blogspot.com

Δείτε αγγελίες Ζώων


Για σκυλιά